Türkiye Sigorta Birliği (TSB) Genel Sekreter Yardımcısı Aysun Yıldız, katıldığı uluslararası sigorta sektörü toplantılarından edindiği izlenimleri kaleme aldığı makalesinde, sigortacılığın değişen dünyadaki yeni rolüne dikkat çekti.
Küresel ölçekte iklim değişikliği, demografik dönüşüm, siber riskler, yapay zekâ ve jeopolitik belirsizliklerin sektör üzerindeki etkilerinin giderek arttığını vurgulayan Yıldız, sigortacılığın artık yalnızca zararları telafi eden bir mekanizma değil, toplumların ve ekonomilerin dayanıklılığını artıran stratejik bir araç olarak konumlandığını ifade etti.
İşte Yıldız’ın “Dayanıklılık, Riskleri Önleme ve Sektörümüzün Geleceği Üzerine Notlar” başlıklı makalesi:
“Geçtiğimiz hafta GFIA ve Insurance Europe toplantılarına katılma ve sigorta sektörünün geleceğini şekillendiren önemli başlıklara ilişkin tartışmaları takip etme fırsatı buldum.
Uzun yıllardır sigortacılık denildiğinde akla daha çok primler, hasarlar ve düzenlemeler gelir. Ancak bu toplantılarda da dile getirildiği üzere sigorta artık yalnızca gerçekleşen zararları telafi eden bir finansal mekanizma olarak değil, ekonomilerin ve toplumların karşı karşıya olduğu en önemli sorunların çözümünün bir parçası olarak görülüyor.
Sigorta sektörü artık değişimlerin kademeli olarak yaşandığı bir dünyada faaliyet göstermiyor. Demografik dönüşüm, iklim değişikliği, teknolojik gelişmeler, siber tehditler, jeopolitik belirsizlikler ve değişen düzenleyici beklentiler aynı anda iş yapış şekillerimizi etkiliyor ve sektörün faaliyet gösterdiği ortamı yeniden şekillendiriyor.
Bu çerçevede, sigorta sektörünün dayanıklılık ve önleme alanındaki rolünü daha da güçlendirmesi gerektiğine yönelik güçlü bir görüş birliği dikkat çekiyor.
İklim değişikliği, yaşlanan nüfus, siber riskler ya da jeopolitik gelişmeler hangi başlık altında tartışılırsa tartışılsın, aynı düşünce tekrar tekrar gündeme geldi toplantılarda: Sigortacılık yalnızca zarar gerçekleştikten sonra tazminat ödemekle sınırlı kalamaz. Sektörün rolü giderek daha fazla; bireylerin, işletmelerin ve toplumların riskleri önceden yönetmelerine, belirsizliklere hazırlanmalarına ve krizlerden daha güçlü çıkmalarına yardımcı olmaya doğru evriliyor.
Özellikle “riskleri önleme” kavramı birçok farklı oturumda öne çıktı. İklim başlığında daha dayanıklı altyapıların geliştirilmesi ve uyum yatırımlarının artırılması; siber risklerde olaylar yaşanmadan önce zafiyetlerin azaltılması; sağlık ve yaşlanan nüfus tartışmalarında ise risklerin krize dönüşmeden yönetilmesi ön plana çıktı.
Temel mesaj oldukça açıktı: Kayıpları önlemek, çoğu zaman gerçekleştikten sonra telafi etmekten daha fazla değer yaratıyor.
Bir diğer önemli çıkarım ise jeopolitik gelişmelerin artık sigorta sektörü açısından dışsal bir unsur olarak değerlendirilemeyeceğiydi. Ticaret gerilimleri, tedarik zinciri aksaklıkları, bölgesel çatışmalar ve siyasi belirsizlikler; enflasyonu, yatırım kararlarını, hasar maliyetlerini ve nihayetinde sigorta piyasalarının işleyişini doğrudan etkileyen faktörler haline gelmiş durumda.
Yapay zekâ da tartışmaların merkezindeki konulardan biriydi. Artık yapay zekânın sigortacılığı etkileyip etkilemeyeceğinin değil; nasıl yönetileceğinin, karar alma süreçlerinde şeffaflık ve hesap verebilirliğin nasıl sağlanacağının ve yenilikçilik ile güven arasındaki dengenin nasıl kurulacağı daha çok odakta.
En sık zikredilen kavram ise “dayanıklılık” oldu.
Üstelik yalnızca finansal dayanıklılık değil; sosyal, ekonomik ve kurumsal dayanıklılık da gündemin merkezindeydi.
Aslında sigortacılık, uzun yıllardır tam da bu alanda değer yaratıyor. Ancak sektör olarak bu katkımızı her zaman yeterince görünür kılabildiğimizi söylemek zor. Dünya daha karmaşık ve birbirine bağlı hale geldikçe sigortanın rolü risk transferinin çok ötesine geçiyor. Sigorta; yatırımları mümkün kılıyor, toparlanmayı destekliyor, önlemeyi teşvik ediyor ve toplumların sistemik krizlere dönüşebilecek şokları absorbe etmesine yardımcı oluyor.
Önümüzdeki dönemde karşı karşıya olduğumuz zorluklar oldukça büyük. İklim değişikliği, demografik dönüşüm, teknolojik gelişmeler ve jeopolitik belirsizlikler geçici eğilimler değil; önümüzdeki on yılı ve sonrasını şekillendirecek yapısal dinamikler.
Bununla birlikte toplantılardan ayrılırken aklımda kalan duygu temkinli bir iyimserlik oldu. Sigorta sektörünün önünde yalnızca bu gelişmelere uyum sağlamak değil, aynı zamanda toplumların bu dönüşümlere nasıl uyum sağlayacağını şekillendirmek gibi önemli bir fırsat bulunuyor.
Önümüzdeki yıllarda sektörümüzün en önemli tartışmalarından biri de muhtemelen bu olacak.”
